C

Serge Carrefax wordt geboren in het laatste decennium van de negentiende eeuw. Zijn moeder is doof en runt een zijdeplantage. Zijn vader leert dove kinderen spreken. Zijn zus Sophie neemt bezit van zijn scheikundeset en specialiseert zich in het mengen van vergif. Serge wordt gefascineerd door telegrafie en brengt de Eerste Wereldoorlog in een vliegtuig door.

De C staat voor Carrefax, een naam. C is cocaïne, een manier om naar de wereld te kijken. C is carbon, basiselement van het leven, en ook carbonpapier, een zwarte substantie die woorden verdubbelt. C is ook communicatie, tekens, woorden.

Dove kinderen die wel kunnen spreken, maar niet horen; telegrafie, morsecode die de ether in wordt gezonden; plattegronden en luchtfoto’s, een ander perspectief op de wereld, nu zonder perspectief; verborgen codes en wachtwoorden; hiëroglyfen op amuletten, windsels en sarcofagen, woorden die voorwerpen activeren; communicatie met overledenen die berust op communicatie met een netwerk aan levenden; machines en mensen; woorden die samen een woord moeten vormen.

Uiteindelijk heeft in C alles met elkaar te maken. Het boek begint met wat losse episodes lijken uit Serges leven, maar eindigt met een hallucinatie waarin alles, zoniet verklaard wordt, dan toch bij elkaar komt. Naar dat moment werk je als lezer toe door ook zelf naarmate het verhaal vordert verschillende onderdelen in elkaar te passen en met elkaar te verbinden, alsof je een machine aan het bouwen bent.